บุคคลที่มีสถานภาพทางการเมือง (PEP) คือใคร

ใครเป็นบุคคลที่มีสถานภาพทางการเมือง (PEP) ข้อแนะนำที่ 12 ของ FATF กำหนดอะไรไว้ สถานะ PEP อยู่นานเท่าใด และกฎของ AMLC กับ BSP ในฟิลิปปินส์
บุคคลที่มีสถานภาพทางการเมือง (politically exposed person หรือ PEP) คือบุคคลที่ได้รับหรือเคยได้รับมอบหมายหน้าที่สาธารณะที่สำคัญ หรือหน้าที่สำคัญโดยองค์กรระหว่างประเทศ ตามมาตรฐานของ Financial Action Task Force (FATF) สถาบันการเงินควรถูกกำหนดให้มีระบบบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสม (สำหรับ PEP ต่างประเทศ) หรือใช้มาตรการที่สมเหตุสมผล (สำหรับ PEP ภายในประเทศและ PEP ขององค์กรระหว่างประเทศ) เพื่อพิจารณาว่าลูกค้าหรือผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงเป็น PEP หรือไม่ มาตรการเพิ่มเติมขึ้นอยู่กับประเภทของ PEP และความเสี่ยง และครอบคลุมถึงสมาชิกในครอบครัวและผู้ใกล้ชิดของ PEP ด้วย
บทความนี้อธิบายมาตรฐานของ FATF และยกกฎของฟิลิปปินส์เป็นตัวอย่างระดับประเทศหนึ่งตัวอย่าง กฎที่อ้างถึงสำหรับฟิลิปปินส์ใช้กับฟิลิปปินส์เท่านั้น
บุคคลที่มีสถานภาพทางการเมืองคือใคร
ตามอภิธานศัพท์ในข้อแนะนำของ FATF (ปรับปรุงเมื่อเดือนมิถุนายน 2026) PEP คือบุคคลที่ได้รับหรือเคยได้รับมอบหมายหน้าที่สาธารณะที่สำคัญโดยประเทศอื่นหรือภายในประเทศ หรือหน้าที่สำคัญโดยองค์กรระหว่างประเทศ
แนวทางปฏิบัติของ FATF ปี 2013 ว่าด้วยบุคคลที่มีสถานภาพทางการเมือง ซึ่ง FATF ระบุว่าไม่มีผลผูกพัน อธิบายข้อกังวลไว้ว่า เนื่องจากตำแหน่งและอิทธิพล PEP จำนวนมาก “อยู่ในตำแหน่งที่อาจถูกนำไปใช้ในทางที่ผิดได้” เพื่อการฟอกเงินและความผิดที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการทุจริตและการให้สินบน (แปลจากต้นฉบับ) เอกสารฉบับเดียวกันเรียกข้อกำหนดเหล่านี้ว่า “มีลักษณะเชิงป้องกัน (ไม่ใช่เชิงอาญา)” (แปลจากต้นฉบับ) และระบุว่าการปฏิเสธการมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับ PEP “เพียงเพราะมีการพิจารณาว่าลูกค้าเป็น PEP นั้น ขัดต่อตัวอักษรและเจตนารมณ์ของข้อแนะนำที่ 12” (แปลจากต้นฉบับ)
PEP ต่างประเทศ PEP ภายในประเทศ และ PEP ขององค์กรระหว่างประเทศ
สำหรับ PEP ต่างประเทศและ PEP ภายในประเทศ อภิธานศัพท์ยกตัวอย่างเหมือนกัน ได้แก่ ประมุขของรัฐหรือหัวหน้ารัฐบาล นักการเมืองระดับสูง เจ้าหน้าที่ระดับสูงในรัฐบาล ฝ่ายตุลาการ หรือฝ่ายทหาร ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทที่รัฐเป็นเจ้าของ และเจ้าหน้าที่พรรคการเมืองที่สำคัญ สำหรับองค์กรระหว่างประเทศ อภิธานศัพท์ระบุสมาชิกของฝ่ายบริหารระดับสูง ได้แก่ ผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการ และสมาชิกคณะกรรมการหรือผู้ดำรงหน้าที่เทียบเท่า
| ประเภท | หน้าที่นั้นได้รับมอบหมายอย่างไร | ตัวอย่างหนึ่งจากอภิธานศัพท์ |
|---|---|---|
| PEP ต่างประเทศ | โดยประเทศอื่น | เจ้าหน้าที่ฝ่ายตุลาการระดับสูงของอีกประเทศหนึ่ง |
| PEP ภายในประเทศ | ภายในประเทศ | ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทที่รัฐเป็นเจ้าของ |
| PEP ขององค์กรระหว่างประเทศ | โดยองค์กรระหว่างประเทศ | รองผู้อำนวยการหรือสมาชิกคณะกรรมการ |
ตามแนวทางปฏิบัติ ความแตกต่างระหว่าง PEP ต่างประเทศกับ PEP ภายในประเทศอยู่ที่ประเทศที่มอบหมายหน้าที่ และ “ปัจจัยอื่น เช่น ประเทศที่มีภูมิลำเนาหรือสัญชาติ ไม่เกี่ยวข้องกับการกำหนดประเภทของ PEP” (แปลจากต้นฉบับ) ปัจจัยเหล่านั้นอาจยังเกี่ยวข้องกับระดับความเสี่ยงของ PEP ภายในประเทศรายใดรายหนึ่งได้
ใครไม่ใช่ PEP
อภิธานศัพท์ระบุว่านิยามนี้ “ไม่ได้มีเจตนาครอบคลุมบุคคลระดับกลางหรือระดับที่ต่ำกว่า” ในประเภทเหล่านี้ (แปลจากต้นฉบับ) แนวทางปฏิบัติเตือนว่าเจ้าหน้าที่ดังกล่าว “อาจกระทำการแทน PEP” (แปลจากต้นฉบับ) เพื่อเลี่ยงมาตรการควบคุมด้านการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินและการต่อต้านการสนับสนุนทางการเงินแก่การก่อการร้าย (AML/CFT)
แนวทางปฏิบัติยังระบุด้วยว่า ไม่ได้กำหนดระดับอาวุโสที่แน่ชัดซึ่งทำให้ข้อกำหนดเกี่ยวกับ PEP เริ่มใช้ รายการตัวอย่างไม่ครบถ้วนทั้งหมด และหน้าที่สาธารณะที่สำคัญอาจมีอยู่ในระดับรัฐบาลกลาง ระดับมลรัฐหรือจังหวัด และระดับเทศบาล
สมาชิกในครอบครัวและผู้ใกล้ชิด
ข้อแนะนำที่ 12 ของ FATF (FATF Recommendation 12) จบด้วยประโยคนี้ “ข้อกำหนดสำหรับ PEP ทุกประเภทควรใช้กับสมาชิกในครอบครัวหรือผู้ใกล้ชิดของ PEP ดังกล่าวด้วย” (แปลจากต้นฉบับ) ข้อแนะนำไม่ได้นิยามทั้งสองคำนี้ ตามแนวทางปฏิบัติ ขอบเขตขึ้นอยู่ “ในระดับหนึ่งกับโครงสร้างทางสังคมและเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของประเทศของ PEP” (แปลจากต้นฉบับ)
สำหรับวัตถุประสงค์ของตนเอง แนวทางปฏิบัติอธิบายสมาชิกในครอบครัวว่าเป็นบุคคลที่เกี่ยวข้องกับ PEP “โดยตรง (ทางสายโลหิต) หรือผ่านการสมรสหรือการเป็นหุ้นส่วนรูปแบบอื่นที่คล้ายกัน (ตามกฎหมายแพ่ง)” (แปลจากต้นฉบับ) ผู้ใกล้ชิดคือบุคคลที่ “มีความใกล้ชิดกับ PEP ไม่ว่าในทางสังคมหรือทางวิชาชีพ” (แปลจากต้นฉบับ) ตัวอย่างที่ให้ไว้:
- สมาชิกในครอบครัว: ในบางวัฒนธรรมได้แก่บิดามารดา พี่น้อง คู่สมรสหรือคู่ครอง และบุตร ในบางวัฒนธรรมรวมถึงปู่ย่าตายายและหลาน หรือวงที่ขยายไปถึงลูกพี่ลูกน้องหรือแม้แต่ทั้งตระกูล
- ผู้ใกล้ชิด: เช่น หุ้นส่วนทางธุรกิจที่เป็นผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงในนิติบุคคลเดียวกันร่วมกับ PEP
สมาชิกในครอบครัวและผู้ใกล้ชิดอยู่ภายใต้ข้อกำหนดเดียวกับประเภทของ PEP ที่ตนเชื่อมโยงอยู่
ข้อแนะนำที่ 12 ของ FATF กำหนดอะไรไว้
ข้อแนะนำที่ 12 เขียนขึ้นสำหรับประเทศต่าง ๆ โดยระบุว่าสถาบันการเงิน “ควรถูกกำหนดให้” (แปลจากต้นฉบับ) ใช้มาตรการเกี่ยวกับ PEP และหน้าที่ที่ผูกพันสถาบันมาจากกฎหมายภายในของประเทศนั้น มาตรการเหล่านี้ใช้ “นอกเหนือจากการดำเนินมาตรการตรวจสอบเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับลูกค้าตามปกติ” (แปลจากต้นฉบับ) และแนวทางปฏิบัติปี 2013 ถือว่าข้อแนะนำที่ 10 และ 12 เป็น “ส่วนหนึ่งของชุดข้อกำหนดการตรวจสอบเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับลูกค้า (CDD) โดยรวม” (แปลจากต้นฉบับ) CDD เป็นแกนหลักของการตรวจสอบตามหลักการทำความรู้จักลูกค้า (KYC) ซึ่งอธิบายไว้ในคู่มือของเราเรื่องการยืนยันตัวตนแบบ KYC ข้อแนะนำที่ 22 ใช้ข้อกำหนดเดียวกันกับธุรกิจและวิชาชีพที่มิใช่สถาบันการเงินตามที่กำหนด (DNFBPs) ในสถานการณ์ที่ข้อแนะนำนั้นระบุไว้
PEP ต่างประเทศ
สำหรับ PEP ต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าหรือผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริง ข้อแนะนำที่ 12 ระบุว่าสถาบันการเงินควรถูกกำหนดให้:
- มีระบบบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสมเพื่อพิจารณาว่าลูกค้าหรือผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงเป็น PEP หรือไม่
- ได้รับอนุมัติจากผู้บริหารระดับสูงสำหรับการสร้างความสัมพันธ์ทางธุรกิจดังกล่าว (หรือการดำเนินความสัมพันธ์ต่อ สำหรับลูกค้าที่มีอยู่เดิม)
- ใช้มาตรการที่สมเหตุสมผลเพื่อระบุแหล่งที่มาของความมั่งคั่งและแหล่งที่มาของเงิน
- ติดตามความสัมพันธ์ทางธุรกิจอย่างต่อเนื่องแบบเข้มข้น
แนวทางปฏิบัติระบุว่า PEP ต่างประเทศ “ถือว่ามีความเสี่ยงสูงเสมอ” (แปลจากต้นฉบับ) และนิยามแหล่งที่มาสองแบบในมาตรการข้อ 3 ไว้ว่า แหล่งที่มาของความมั่งคั่งคือที่มาของความมั่งคั่งทั้งหมดของ PEP ซึ่งหมายถึงสินทรัพย์รวม และแหล่งที่มาของเงินคือที่มาของเงินหรือสินทรัพย์อื่นที่เฉพาะเจาะจงในความสัมพันธ์ทางธุรกิจ
PEP ภายในประเทศและ PEP ขององค์กรระหว่างประเทศ
สำหรับ PEP ภายในประเทศและบุคคลที่ได้รับหรือเคยได้รับมอบหมายหน้าที่สำคัญโดยองค์กรระหว่างประเทศ สถาบันการเงินควรถูกกำหนดให้ “ใช้มาตรการที่สมเหตุสมผลเพื่อพิจารณา” (แปลจากต้นฉบับ) ว่าลูกค้าหรือผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงอยู่ในกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งหรือไม่ สถาบันควรถูกกำหนดให้ใช้มาตรการข้อ 2 ข้อ 3 และข้อ 4 เฉพาะ “ในกรณีของความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีความเสี่ยงสูงกว่า” (แปลจากต้นฉบับ)
ตามแนวทางปฏิบัติ ความสัมพันธ์ที่มีความเสี่ยงปกติหรือต่ำไม่ต้องใช้การตรวจสอบเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับลูกค้าแบบเข้มข้น (EDD) และให้ใช้ CDD และการติดตามตามปกติ แนวทางปฏิบัติเสริมว่าเขตอำนาจไม่ควรสันนิษฐานว่าความเสี่ยงของ PEP เหล่านี้ต่ำกว่าเสมอ และความสัมพันธ์อาจมีความเสี่ยงสูงขึ้นในภายหลัง ซึ่งเมื่อถึงตอนนั้นจำเป็นต้องนำมาตรการตามข้อแนะนำที่ 12 มาใช้
ผู้รับผลประโยชน์จากประกันชีวิต
แยกจากมาตรการสี่ข้อข้างต้น บันทึกตีความของข้อแนะนำที่ 12 (INR.12) ครอบคลุมประกันชีวิต สถาบันการเงินควรใช้มาตรการที่สมเหตุสมผลเพื่อพิจารณาว่าผู้รับผลประโยชน์ของกรมธรรม์ประกันชีวิต และ/หรือในกรณีที่กำหนด ผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงของผู้รับผลประโยชน์ เป็น PEP หรือไม่ อย่างช้าที่สุด ณ เวลาที่มีการจ่ายเงิน ในกรณีที่พบความเสี่ยงสูงกว่า นอกเหนือจากการดำเนินมาตรการ CDD ตามปกติ สถาบันการเงินควรถูกกำหนดให้แจ้งผู้บริหารระดับสูงก่อนการจ่ายเงินตามกรมธรรม์ ตรวจสอบความสัมพันธ์ทางธุรกิจทั้งหมดกับผู้เอาประกันภัยอย่างเข้มข้น และพิจารณายื่นรายงานธุรกรรมที่มีเหตุอันควรสงสัย (STR)
บุคคลจะยังคงเป็น PEP นานเท่าใด
ข้อแนะนำของ FATF ไม่ได้กำหนดระยะเวลาตายตัว แนวทางปฏิบัติอ่านข้อแนะนำที่ 12 ซึ่งครอบคลุมผู้ที่ “เคยได้รับมอบหมายหน้าที่สาธารณะที่สำคัญ (แต่อาจไม่ได้รับมอบหมายแล้ว)” (แปลจากต้นฉบับ) ว่าสอดคล้องกับ “แนวทางแบบปลายเปิดที่เป็นไปได้” (แปลจากต้นฉบับ) และระบุว่าการปฏิบัติต่ออดีต PEP “ควรอิงการประเมินความเสี่ยง ไม่ใช่ระยะเวลาจำกัดที่กำหนดไว้” (แปลจากต้นฉบับ) ปัจจัยเสี่ยงที่แนวทางปฏิบัติระบุไว้ได้แก่:
- อิทธิพลที่ไม่เป็นทางการซึ่งบุคคลนั้นยังอาจใช้ได้อยู่
- ระดับความอาวุโสของตำแหน่งที่บุคคลนั้นเคยดำรงในฐานะ PEP
- ตำแหน่งหน้าที่เดิมกับปัจจุบันเชื่อมโยงกันหรือไม่ ไม่ว่าอย่างเป็นทางการหรือไม่เป็นทางการ เช่น การแต่งตั้งผู้สืบตำแหน่งของ PEP หรือการยังคงจัดการเรื่องในสาระเดียวกันต่อไป
แนวทางปฏิบัติผูกระยะเวลาที่สมาชิกในครอบครัวและผู้ใกล้ชิดของอดีต PEP ถูกปฏิบัติเป็น PEP เข้ากับ “การประเมินความเสี่ยงสำหรับ PEP” (แปลจากต้นฉบับ) โดยตรง ในตัวอย่างของแนวทางปฏิบัติ บุตรชายวัยทารกของ PEP ต่างประเทศ ซึ่งตนเองไม่ได้ดำรงหน้าที่สาธารณะที่สำคัญใด ควรได้รับการปฏิบัติเป็น PEP ต่างประเทศตราบเท่าที่ผู้เป็นบิดาหรือมารดายังถูกถือเป็น PEP
การตรวจสอบรายชื่อ PEP ในทางปฏิบัติ
การพิจารณาสถานะ PEP เริ่มจาก CDD ซึ่งแนวทางปฏิบัติเรียกว่า “แหล่งข้อมูลหลัก” (แปลจากต้นฉบับ) เพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าว ข้อแนะนำที่ 12 และแนวทางปฏิบัติปี 2013 ตามที่อธิบายในบทความนี้ รวมกันเป็นรายการตรวจสอบต่อไปนี้ โดยถ้อยคำที่แสดงระดับภาระผูกพันและเงื่อนไขเป็นไปตามที่ระบุไว้ในหัวข้อของแต่ละเรื่อง:
- สถานะและประเภทของ PEP: นอกเหนือจาก CDD ตามปกติ ใช้ระบบบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสมกับ PEP ต่างประเทศ และใช้มาตรการที่สมเหตุสมผลกับ PEP ภายในประเทศและ PEP ขององค์กรระหว่างประเทศ (ข้อแนะนำที่ 12 อภิธานศัพท์)
- PEP ต่างประเทศ: การอนุมัติจากผู้บริหารระดับสูง มาตรการที่สมเหตุสมผลเพื่อระบุแหล่งที่มาของความมั่งคั่งและแหล่งที่มาของเงิน และการติดตามอย่างต่อเนื่องแบบเข้มข้น (ข้อแนะนำที่ 12 มาตรการข้อ 2–4)
- PEP ภายในประเทศและ PEP ขององค์กรระหว่างประเทศ: การประเมินความเสี่ยงของความสัมพันธ์ มาตรการสามข้อเดียวกันในกรณีของความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีความเสี่ยงสูงกว่า และ CDD ตามปกติในกรณีอื่น (ข้อแนะนำที่ 12 แนวทางปฏิบัติปี 2013)
- สมาชิกในครอบครัวและผู้ใกล้ชิด: เช่นเดียวกับ PEP ที่เชื่อมโยงอยู่ (ข้อแนะนำที่ 12 ประโยคสุดท้าย)
- การทบทวนอย่างต่อเนื่อง: การติดตามลูกค้าที่มีอยู่เดิมเป็นระยะ “เทียบกับการเปลี่ยนแปลงในกลุ่ม PEP ทั้งหมด ไม่ใช่เฉพาะ ณ เวลาที่รับลูกค้าเข้าระบบ” (แปลจากต้นฉบับ) และการพิจารณาอดีต PEP แบบอิงความเสี่ยง (แนวทางปฏิบัติปี 2013)
แนวทางปฏิบัติยังวางข้อจำกัดเกี่ยวกับแหล่งข้อมูลอื่นที่สถาบันอาจใช้ด้วย:
- ฐานข้อมูลเชิงพาณิชย์: การใช้ฐานข้อมูล “ไม่ได้ถูกกำหนดให้ใช้โดยข้อแนะนำของ FATF และไม่เพียงพอสำหรับการนำข้อแนะนำที่ 12 ไปปฏิบัติ” (แปลจากต้นฉบับ) ฐานข้อมูลเป็นแหล่งข้อมูลเพิ่มเติม ซึ่งไม่ควรมาแทนที่กระบวนการ CDD แบบดั้งเดิมในกรณีใดเลย
- รายชื่อ PEP ของหน่วยงานรัฐ: การปรากฏชื่อสามารถยืนยันสถานะ PEP ได้ ส่วน “การไม่ปรากฏชื่อในรายชื่อไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ที่บุคคลนั้นจะเป็น PEP อยู่ดี” (แปลจากต้นฉบับ)
- การแจ้งสถานะด้วยตนเอง: สถาบันไม่ควรพึ่งพาเพียงคำแจ้งของลูกค้าเอง ซึ่ง “อาจเป็นเท็จได้จริง” (แปลจากต้นฉบับ)
เครื่องมือการตรวจสอบรายชื่อ AMLที่ตรวจสอบชื่อกับข้อมูล PEP จัดอยู่ในแหล่งข้อมูลเพิ่มเติมเหล่านั้น และสนับสนุนการพิจารณาที่ใช้ CDD เป็นฐาน การตรวจสอบรายชื่อผู้ถูกคว่ำบาตรเป็นการตรวจสอบอีกอย่างหนึ่งต่างหากและไม่ได้กล่าวถึงในบทความนี้
กฎเกี่ยวกับ PEP ในฟิลิปปินส์
กฎเกี่ยวกับ PEP ของฟิลิปปินส์อยู่ในกฎและระเบียบการบังคับใช้ (Implementing Rules and Regulations หรือ IRR) ปี 2018 ของ Republic Act No. 9160 (Anti-Money Laundering Act of 2001) ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ซึ่งอ้างอิงในที่นี้ตามฉบับแก้ไขเดือนมกราคม 2021 ที่เผยแพร่โดย Anti-Money Laundering Council (AMLC) หน่วยงานต่อต้านการฟอกเงินของฟิลิปปินส์ กฎนี้ใช้กับ “ผู้อยู่ในข่ายบังคับ (covered persons)” เช่น ธนาคาร ผู้ออกเงินอิเล็กทรอนิกส์ และสถาบันอื่นที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) ธนาคารกลางของฟิลิปปินส์ และมาตรการเกี่ยวกับ PEP ใช้คำว่า “shall” (ต้อง) จึงมีผลผูกพัน
ผู้ใดถือเป็น PEP ตามกฎของ AMLC
กฎที่ 2 ข้อ 1 ของ IRR นิยาม PEP ว่าเป็น “บุคคลที่ได้รับหรือเคยได้รับมอบหมายตำแหน่งสาธารณะที่สำคัญใน (ก) ฟิลิปปินส์ ซึ่งมีอำนาจอย่างมีนัยสำคัญเหนือนโยบาย การดำเนินงาน หรือการใช้หรือการจัดสรรทรัพยากรที่รัฐเป็นเจ้าของ; (ข) รัฐต่างประเทศ; หรือ (ค) องค์กรระหว่างประเทศ” (แปลจากต้นฉบับ) เกณฑ์ “อำนาจอย่างมีนัยสำคัญ” ใช้กับตำแหน่งในฟิลิปปินส์เท่านั้น ต่างจากอภิธานศัพท์ของ FATF ตรงที่ IRR ไม่มีรายการตำแหน่งตัวอย่าง และไม่มีข้อยกเว้นโดยชัดแจ้งสำหรับเจ้าหน้าที่ระดับกลาง
ข้อเดียวกันนิยามบุคคลรอบตัว PEP ไว้ดังนี้:
- สมาชิกในครอบครัวใกล้ชิด: บุคคล “ที่เกี่ยวข้องกับ PEP ภายในลำดับชั้นที่สองของความเป็นญาติทางสายโลหิตหรือโดยการสมรส” (แปลจากต้นฉบับ) กล่าวคือ ทางสายเลือดหรือทางการสมรส
- ผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด/ผู้ใกล้ชิด: บุคคลที่ “เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางและเปิดเผย ในทางสังคมหรือทางวิชาชีพ ว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเป็นพิเศษกับ PEP” (แปลจากต้นฉบับ) รวมถึงบุคคลที่อยู่ในฐานะที่สามารถทำธุรกรรมทางการเงินที่มีนัยสำคัญทั้งในประเทศและระหว่างประเทศแทน PEP ได้
สิ่งที่ IRR กำหนดให้ผู้อยู่ในข่ายบังคับต้องทำ
ตามกฎที่ 19 ข้อ 1.1 ผู้อยู่ในข่ายบังคับต้องระบุและบันทึกตัวตนที่แท้จริงและครบถ้วนของ PEP รวมทั้งสมาชิกในครอบครัวใกล้ชิดและผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด/ผู้ใกล้ชิดของ PEP ไม่ว่าความเสี่ยงจะเป็นระดับใด ข้อ 1.3 และข้อ 1.2 เพิ่มมาตรการตามประเภทของ PEP โดยในแต่ละกรณีเป็นการเพิ่มเติมจากมาตรการ CDD ที่ใช้บังคับตามกฎที่ 18:
| มาตรการ | PEP ต่างประเทศ (§1.3) | PEP ภายในประเทศและ PEP ขององค์กรระหว่างประเทศ (§1.2) |
|---|---|---|
| พิจารณาสถานะ PEP | ระบบบริหารความเสี่ยง | มาตรการที่สมเหตุสมผล: ลูกค้า “ตัวแทนของเขา” (แปลจากต้นฉบับ) และผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริง |
| การอนุมัติจากผู้บริหารระดับสูงเพื่อสร้างหรือดำเนินความสัมพันธ์ต่อ | ต้องดำเนินการ | ต้องดำเนินการเฉพาะในความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีความเสี่ยงสูงกว่า |
| มาตรการที่สมเหตุสมผลเพื่อระบุแหล่งที่มาของความมั่งคั่งและของเงิน | ต้องดำเนินการ | ต้องดำเนินการเฉพาะในความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีความเสี่ยงสูงกว่า |
| การติดตามอย่างต่อเนื่องแบบเข้มข้น | ต้องดำเนินการ | ต้องดำเนินการเฉพาะในความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่มีความเสี่ยงสูงกว่า |
ตามข้อ 1.4 ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม 2020 ผู้อยู่ในข่ายบังคับต้องนำข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องของข้อ 1.2 และข้อ 1.3 ไปใช้กับสมาชิกในครอบครัวและผู้ใกล้ชิดของ PEP ทุกประเภท
สำหรับประกันชีวิต ตามกฎที่ 19 ข้อ 2.3 ผู้อยู่ในข่ายบังคับต้องใช้มาตรการที่สมเหตุสมผลเพื่อพิจารณาว่าผู้รับผลประโยชน์ และผู้ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงของผู้รับผลประโยชน์เป็น PEP หรือไม่ และการดำเนินการนี้ “ควรเกิดขึ้น อย่างช้าที่สุด ณ เวลาที่มีการจ่ายเงิน” (แปลจากต้นฉบับ) ในกรณีที่พบความเสี่ยงสูงกว่า ผู้อยู่ในข่ายบังคับต้องแจ้งผู้บริหารระดับสูงก่อนการจ่ายเงินตามกรมธรรม์ ตรวจสอบความสัมพันธ์ทางธุรกิจทั้งหมดกับผู้เอาประกันภัยอย่างเข้มข้น และพิจารณายื่น STR
อดีต PEP ความเสี่ยง และการไม่เลือกปฏิบัติ
ในบันทึกข้อความ Memorandum No. M-2023-029 ลงวันที่ 10 ตุลาคม 2023 BSP ย้ำเตือนสถาบันการเงินที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ BSP (BSP-supervised financial institutions หรือ BSFIs) ให้ใช้มาตรการ CDD ที่เหมาะสมกับลูกค้าที่เป็น PEP โดยสอดคล้องกับกฎที่ 19 ข้อ 1 ของ IRR บันทึกข้อความระบุว่า PEP ภายในประเทศและ PEP ขององค์กรระหว่างประเทศ “ไม่ถือว่ามีความเสี่ยงสูงโดยอัตโนมัติ” (แปลจากต้นฉบับ) โดย CDD ที่ใช้เป็นไปตามการประเมินโปรไฟล์ความเสี่ยงของแต่ละสถาบัน ส่วน PEP ต่างประเทศต้องทำ EDD
บันทึกข้อความยังระบุว่า เพื่ออำนวยความสะดวกในการระบุ PEP ฐานข้อมูลเกี่ยวกับ PEP เป็นสิ่งที่ BSFIs “ต้องนำมาใช้” และเป็นฐานข้อมูล “ที่ต้องได้รับการปรับปรุงให้เป็นปัจจุบันอย่างสม่ำเสมอ” (แปลจากต้นฉบับ) ฐานข้อมูลอาจระบุตำแหน่งที่ถือว่าเป็น PEP บุคคลที่ดำรงตำแหน่งเหล่านั้น หรือทั้งสองอย่าง และการนำฐานข้อมูลมาใช้ “ต้องสอดคล้องกับความเสี่ยงและบริบทของ BSFI” (แปลจากต้นฉบับ)
เรื่องอดีต PEP บันทึกข้อความระบุว่า BSFIs “ควรละเว้นแนวคิดแบบเหมารวมที่ว่า ‘เป็น PEP แล้วก็เป็น PEP ตลอดไป’” (แปลจากต้นฉบับ) และแนะนำให้ใช้การประเมินแบบอิงความเสี่ยง ปัจจัยที่บันทึกข้อความระบุสำหรับการยกเลิกการจัดอดีต PEP เป็น PEP ได้แก่:
- ตำแหน่งที่ดำรงและความเสี่ยงที่ตำแหน่งนั้นจะเกิดการทุจริตหรือการยักยอกเงินหรือทรัพย์สินของรัฐ
- ระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งและความเป็นไปได้ที่จะกลับเข้าสู่ตำแหน่ง
- ความโปร่งใสของแหล่งที่มาของความมั่งคั่งและที่มาของเงิน
- ความเกี่ยวข้องทางการเมืองที่บุคคลนั้นยังคงมีหลังพ้นจากตำแหน่ง
ตามกฎที่ 26 ข้อ 7 ของ IRR เมื่อผู้อยู่ในข่ายบังคับเลือกปฏิบัติต่อ PEP หรือญาติ และสถานะนั้น “ถูกใช้เป็นเกณฑ์เดียวในการปฏิเสธไม่ให้บุคคลเหล่านี้เข้าถึง” บริการ (แปลจากต้นฉบับ) ผู้รับผิดชอบต้องเผชิญมาตรการลงโทษตามที่หน่วยงานกำกับดูแลของตนเห็นว่าเหมาะสม
ประเด็นที่ยังเปิดอยู่ IRR ไม่ได้กำหนดระยะเวลาที่เมื่อพ้นไปแล้วอดีต PEP จะไม่เป็น PEP อีกต่อไป และปัจจัยการยกเลิกการจัดประเภทของ BSP ระบุถึงเฉพาะสถาบันการเงินที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ BSP เท่านั้น ผู้อยู่ในข่ายบังคับรายอื่น เช่น บริษัทประกันภัย ควรตรวจสอบเอกสารที่หน่วยงานกำกับดูแลของตนออก
ตรวจสอบแหล่งข้อมูลเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2026
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลเท่านั้น และไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมายหรือด้านการกำกับดูแล องค์กรควรยืนยันกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหรือที่ปรึกษากฎหมายว่าข้อกำหนดเกี่ยวกับ PEP ใช้กับตนอย่างไร
PEP นิยามจากหน้าที่สำคัญที่บุคคลดำรงอยู่หรือเคยดำรง ไม่ว่าจะเป็นหน้าที่สาธารณะหรือหน้าที่ในองค์กรระหว่างประเทศ และกรอบของ FATF ปรับการตอบสนองตามประเภทของ PEP และความเสี่ยง PEP ต่างประเทศเข้าข่ายมาตรการตามข้อแนะนำที่ 12 ครบทั้งสี่ข้อ PEP ภายในประเทศและ PEP ขององค์กรระหว่างประเทศจำเป็นต้องใช้มาตรการแบบเข้มข้นเฉพาะในความสัมพันธ์ที่มีความเสี่ยงสูงกว่า และสมาชิกในครอบครัวกับผู้ใกล้ชิดเป็นไปตาม PEP ที่ตนเชื่อมโยงอยู่
เรื่องเวลาก็จัดการแบบเดียวกัน ทั้งแนวทางปฏิบัติของ FATF และ IRR ของฟิลิปปินส์ไม่ได้กำหนดวันที่สถานะ PEP สิ้นสุดลง แนวทางปฏิบัติของ FATF ชี้ไปที่การประเมินความเสี่ยง และ BSP ให้ทิศทางเดียวกันแก่สถาบันที่ตนกำกับดูแล IRR แปลงโครงสร้างของ FATF เป็นหน้าที่ที่มีผลผูกพันสำหรับผู้อยู่ในข่ายบังคับ โดยมีนิยามของตนเองและวงของสมาชิกในครอบครัวที่กำหนดตามลำดับชั้นของความสัมพันธ์
ในทางปฏิบัติ งานดำเนินผ่าน CDD โดยมีรายชื่อและฐานข้อมูลเป็นส่วนสนับสนุน และสถานะ PEP เพียงอย่างเดียวไม่ใช่เหตุผลที่จะปฏิเสธลูกค้า